Hartje Klop Klop

10.00 werden we verwacht bij de verloskundige. 'Wauw, voor de tweede keer alweer naar het kloppende hartje luisteren', denk ik glimlachend in de auto.
Het is zo'n bijzonder iets om te horen dat je leven in je buik hebt. Het ritme van je baby nog in je buik.

Ook deze keer was de baby weer volop aanwezig. Het hartje klonk luid en duidelijk uit het apparaatje wat af en toe gestoord werd door schokjes. 'Dat betekent dat hij/zij beweegt', zei de verloskundige. Ook liet de verloskundige mij weten dat mijn baarmoeder op dit moment hoger ligt bij mij dan 'normaal' zou moeten. Dit is niet erg, maar betekent dat de baby wat sneller groeit of mijn baarmoeder wat groter is. Ik vind het allemaal prima, zolang het hartje maar goed klopt en mijn buikje groeit, voel ik mij trots en gelukkig!

'Weltrusten..'

Op mijn buik met een knie omhoog en mijn hand onder mijn kussen. Zo kan ik een nacht heerlijk dromend doorkomen. Ik merk de laatste week dat dit voor mij niet meer zo lekker ligt. De druk op mijn buik vergroot wanneer ik op mijn buik lig. Het ligt niet prettig meer. Gedwongen om op mijn zij te liggen slaap ik de laatste week slecht. Ik kan moeilijk wennen aan een nieuwe slaap positie. Hopelijk gaat dit nog wennen en mag ik nog een paar maandjes genieten van een heerlijke nachtrust...

Ook begint het aan de zijkanten van mijn buik af en toe meer te trekken en voelt het vanbinnen of iemand heel zachtjes kietelt aan de wand van mijn buik. Echt delen met iemand kan ik dat nog niet, want je voelt dat natuurlijk nog lang niet van buiten. Toch geniet ik en heb ik dan even een 'mama' pretje...

In de war ben ik als ik op de klok kijk wanneer ik mijn ogen open. Half elf. Heb ik zo lang geslapen?! Terwijl ik mij even uitgebreid uitrek denk ik: Zomertijd! De klok is natuurlijk een uur vooruit gegaan. Met alle digitale techniek van tegenwoordig hoef ik zelf nergens meer om te denken en doet onze klok het automatisch voor ons. Voor een vergeetachtig iemand als ik misschien wel makkelijk, maar wel verwarrend.

Nou hopen dat de zomertijd dan ook snel langskomt en lekker blijft plakken...

Buikfoto

'Kim, je krijgt al echt een buikje!', is iets wat ik de laatste tijd vaak krijg te horen. 'Nee joh, dat is gewoon van mezelf', geef ik dan als weerwoord. Ik kan dat nog niet geloven. Alsof dat bij mij toch niet zal gaan gebeuren.

Wanneer ik dan besluit om weer eens een foto te maken van mijn buik, schrik ik bij het terugkijken toch wel even. 'Ben ik dat?!', is het eerste wat ik roep. Een foto liegt niet en het buikje is toch al echt wel aanwezig. Wanneer ik de foto's ernaast zet van zeven weken terug, kan ik er echt niet meer omheen. Wauw, ik ben echt zwanger...

Zwangere Fashion

Positiekleding... Het klinkt bij mij nog zo ouderwets in de oren. Ik zag altijd van die enorme spijkerbroeken voor me met een lap elastiek eraan vast genaaid. Gelukkig weet ik nu dat dat helemaal het geval niet hoeft te zijn. Wat kan je nog onwijs leuk shoppen als je rekening moet houden met een bolle buik. Voor mij is het nog niet zover, maar ik zit stiekem al wel vaak rond te neuzen. Het begint dan ook wel echt te kriebelen...

Blogspot

Alweer veertien weken zwanger. Wat een wonder, een baby in je eigen buik wat leeft en groeit. Blijdschap, zorgen en kriebels zorgen voor gemengde gevoelens. Wat voor mij de komende drie jaar als student mijn toekomst was, is nu totaal veranderd. Over zes maanden niet kennismaken bij een nieuwe stage plek, maar een baby in mijn armen. Zo onverwachts, maar zo leuk. We kunnen haast niet wachten. Wat klinkt zes maand nog ongelofelijk ver weg.

Hoe ongeduldig ik ook af en toe ben, de baby zal toch in alle rust moeten groeien en gaat de oude dagelijkse routine gewoon door. Alleen nu doe ik het niet alleen, hij/zij is altijd bij mij...